C A R G A W A R 8th July, 2006
Een vriendin van me, NanaM, schreef laatst op haar web-log over het vreemde gevoel dat ze overhield na het trekken van haar kies. 'Ik ben een stukje van mezelf kwijt'. Een deel van haar lichaam dat verdwenen was.
Ik kan er nu over meepraten. Niet dat bij mij voor het eerst een kies getrokken is. Integendeel: ik mag blij zijn als ik voor mijn 50e al mijn tanden nog heb. Een kies meer of minder maakt nu niet zoveel meer uit. Nee, het is veel heftiger. Gisteren heb ik een bilaterale vasectomie ondergaan. Hakkie-takkie-weg-is-zakkie. Nou ja, een beetje dan. Ik heb me laten steriliseren. En nu mis ik iets.
Ik heb er veel voor teruggekregen hoor: al twee dagen het gevoel dat iemand zijn knie niet uit je zak wil halen bijvoorbeeld. En twee mooie pleisters natuurlijk. Op een kale zak. Vantevoren was me opgedragen het hele zooitje te scheren: de schaamstreek, het scrotum én beide liezen. Met een kaal scrotum had ik weinig moeite, dat was me niet vreemd, maar om in de huidige bloedhitte met een volledige kale schaamstreek te lopen en dan ook nog eens je liezen (bikinilijntje) blootstellen aan het fenomeen "groeiend haar dat jeukt!" is geen pretje. Maar goed, het is al met al best meegevallen. Het was geen bevalling zoals mijn vrouw al twee keer heeft doorstaan. Een kleine gesture naar haar toe als ik mijn nageslacht opoffer om haar te ontlasten van nog eens járen de pil slikken.
De dokter had zijn grapjas aan. Toen hij binnenkwam en ik met ingejodiumde snikkel klaar lag voor de ingreep brak hij het ijs met de opmerking dat ik er uit zag alsof ik er geen zin in had. "Wat denk je zelf, doc? Ik ben als de dood voor naalden!"…"Oh, geen probleem, dan doen we het toch zonder verdoving?"
Ha fucking ha. Toen hij de naald in mijn rechter testikel liet verdwijnen kreeg ik beelden van Joseph Mengele voor mijn ogen die mij als proefkonijn voor het derde rijk wel even zou behandelen. Dan liever de tandarts! Aan de andere kant: nog geen 5 seconden later hoorde ik het geluid van een schaar. Terwijl ik ervan overtuigd was dat de naald nog in mijn lijf zat was meneer al aan het knippen geslagen. Gelijk een ware herenkapper.
Tastgevoel is geen pretje trouwens. Je voelt geen pijn maar wel de handelingen. Maar goed. De bingo was bijna op de helft ("nummerrrrrrrrrtje 1!") toen mijn linker testikel moest worden ontdaan van alle gevoel. Omdat de arts aan de rechterzijde van de operatietafel stond moest hij eerst het zaakje flink omhoog trekken om er goed bij te komen. Even vergeten dat die kant nog onverdoofd was zeker. Teringlijer! De naald verdween tergend langzaam in mijn linkerbal en verdomme, dat wens je niemand toe!
Ik wil mezelf niet 'voor lul zetten' maar de rest was een 'fluitje van een cent'. Meteen na het dichnaaien van de hele boel verdween de dokter weer (moest die niet eerst zijn handen wassen voordat ik die hand van hem kreeg? Ik bedoel: ik wist waar die hand geweest was!). Ik mocht overeind komen en werd naar de wachtruimte gedirigeerd alwaar een vriendelijke, doch véél te homofiele, broeder mij in een rolstoel naar de observatieruimte bracht. Ik snakte naar een peuk. Helaas moest ik nog een uur wachten. Gelukkig mocht ik vroegtijdig én op eigen kracht naar de uitgang waar mijn schoonzus me op zou halen. Ik liep gewoon rechtop, terwijl de andere bingo-ers met de benen wijd en zuchtend en steunend het vermoeden wekten dat ze flink anaal genomen waren door ene Bubba. Ik was een echte man!
Wij hebben nu twee bloedjes van kinderen die we alle liefde en aandacht willen en kunnen geven die ze nodig hebben. Dat is mooi, dat is geweldig en dat zou zo moeten blijven. Ik heb er -op mijn 35e- geen trek in om later, even afkloppen, als er iets fout zou gaan in mijn relatie, ergens anders nog kids te verwekken en mijn vaderschap op te moeten delen tussen mijn kinderen. Wat dat betreft heb ik aan mijn eigen vader een voorbeeld gehad waar ik zelf niet mee zou kunnen leven. Voor mijn vrouw geldt eigenlijk hetzelfde: zij wordt dit jaar 29 en wilde eigenlijk 3 kids, ik maar 1. Mooie compensatie toch?
Daarnaast hoeven we gelukkig niet meer te kloten met condooms zolang mijn vrouw borstvoeding geeft: ik ben immers niet meer vruchtbaar. Neuken, iemand?
Ja hoor, het is weer zover. Feyenoord heeft me zo boos gemaakt dat ik, tegen beter weten in, deze site nieuw leven inblaas.
Een beetje Cargafan checkt natuurlijk regelmatig even 
Het is onmin heet! En bij dit heerlijke weer hoort ook een heerlijk muziekje. Wist jij dat Dennis, de gitarist van Kane, ooit begonnen is in een heel leuk Nederreggae-bandje? Het heette ErWasEens en ze maakten verdomd leuke muziek. In deze bloedhitte komt een nummertje als Strandstoel dan ook goed van pas! Ik hoop echt dat iemand het ooit nog eens opnieuw uitbrengt want het deuntje blijft lekker hangen! En oh -boeie!- gooi ik nog een nummertje extra ertegenaan: Sorry!
Met kloppend hart loop ik de herentoilet binnen. Ik sta voor de keus: 1, 2 of 3? Statistisch gezien is het hokje aan de buitenkant het populairst. Mensen zijn geneigd om zo dicht mogelijk bij de muurkant te gaan staan. Indien er sprake is van een urinoir tenminste, maar wat heb ik aan die cijfers als mijn keuze beperkt wordt door 3 afgesloten hokjes? De ervaring leert -in mijn 5-jarige loopbaan bij dit bedrijf- dat de hokjes aan de buitenkant over het algemeen het best benaderbaar zijn. Ik weet niet waarom maar het middelste hokje probeer ik zoveel mogelijk te vermijden.
haha
