Gepost door C A R G A W A R op 11th April, 2006

Met kloppend hart loop ik de herentoilet binnen. Ik sta voor de keus: 1, 2 of 3? Statistisch gezien is het hokje aan de buitenkant het populairst. Mensen zijn geneigd om zo dicht mogelijk bij de muurkant te gaan staan. Indien er sprake is van een urinoir tenminste, maar wat heb ik aan die cijfers als mijn keuze beperkt wordt door 3 afgesloten hokjes? De ervaring leert -in mijn 5-jarige loopbaan bij dit bedrijf- dat de hokjes aan de buitenkant over het algemeen het best benaderbaar zijn. Ik weet niet waarom maar het middelste hokje probeer ik zoveel mogelijk te vermijden.

Het wordt me nu ook niet makkelijk gemaakt. Soms heb ik de mazzel dat er net een collega zijn handen staat te wassen en de stortbak nog aan het razen is. Díé sla ik over! Geeft me een 50-50 kans op een begaanbaar toilet. Helemaal als het gaat om die ene collega van me, die ik ervan verdenk opzettelijk volkorenbrood mee te nemen zodat zijn bolussen flinke omvang hebben. Dit soort bolussen kenmerken zich door een compacte samenstelling die de hele zooi aan de binnenkant verstoppen. Als de kurk er af is volgt de echte ellende: stront die niet de kans heeft gekregen te klonteren en een rottingsproces heeft ondergaan waar zelfs maden kokhalzend voor weg zouden lopen. Als ze konden lopen tenminste. Nu sta ik er alleen voor. Ik probeer me voor de geest te halen wie ik wat heb zien eten in de kantine eerder die dag. En hoe vaak ik bepaalde collega's koffie heb zien halen: altijd goed voor een flinke plas op de bril en voor de pot. De zolen van mijn AllStars vertonen zuuraanvretingen. En dat is niet zomaar!Deur nummer 1 staat nog een beetje open. Iemand heeft net iets té opzichtig de deur nonchalant op een kier laten staan. Waarschijnlijk iemand die de hele zooi heeft ondergepist en als een speer ervandoor is gegaan. Het licht is uit. Verdacht.
Deur nummer 3, mijn tweede keus, is dicht en ik zie onder de deur door dat het licht brandt. De deur is niet op slot…vaak is dit een teken dat iemand zo vreselijk heeft zitten drukken dat hij zich schaamt voor de rioollucht die hij achterlaat en zomaar vergeet het licht uit te doen. De deur moet immers zo snel mogelijk dicht! "Ik was het niet" zie je ze denken als ze hun handen staan te wassen, te beroerd om even de pleeborstel te pakken om de verstopping door het gat te douwen. Als je geen keus hebt als de hokken allemaal bezet zijn en zo'n hok instapt staat dan ook 9 van de 10x het water tot aan de bril en drijft er vanallesennogwat in…
Door schade en schande wordt men wijs. Ik neem geen enkel risico; temeer omdat mijn darmen inmiddels op knappen staan. Deur nummer 2 wordt het. Even hoop ik op een collega die snel binnenstapt en het middelste hokje zal pakken. Dat verdomhokje waar je altijd zo zachtjes mopgelijk probeert het toiletpapier te trekken uit die (uiteraard vantevoren veel te strak ingestelde-) automaat. Laat staan dat je je even lekker kan laten gaan met een oerkreun. Je bent immers ingesloten door twee andere hokjes waar op dat moment voor je gevoel twee collega's met hun oren aan de muur gekluisterd zitten om te luisteren of jij zit te schijten of niet. Helaas, ik ben nu moreel verplicht hokje 2 te nemen. Gewapend met een met handzeep beklodderd afdroogdoekje, een nat afdroogdoekje en een droog afdroogdoekje stap ik de hel in…
…en begin de spetters van de bril te poetsen die ik eerder die dag had achtergelaten…

(eerdere sanitaire avonturen van mij lees je HIER)